Remco van Bekkum

De eerste marathon van het seizoen, en gelijk een lange. 120km en 3100hm. Dat dat niet over de gehele 120km een prettige ervaring zou worden, stond bij voorbaat wel vast.

Bijna het hele team was aanwezig. Alleen Bart de Bouwer had zijn focus op zijn nieuwe huis gericht, waardoor we zijn gezelschap dus helaas moesten missen.

De rest van de Peerkes Posse had zich op zijn Duits verschanst in een schoolgebouw, de start binnen vuurbereik, en grenzend aan de sluiproute naar het kloppend hart van het evenement, de bierkeet. De pasta was niet te happen zo zout, dus nadat we die, Hollanders als we zijn, toch hadden weggewerkt, verplaatsten we ons naar een locale vreetschuur. Daar was het lekker warm, deed het klootjesvolk zich tegoed aan pizza, en vermaakte de elite zich met een overdaad aan Heiße Liebe.

Slapen deed noch het klootjesvolk, noch de elite. Zodoende was het om 6:30 tijd om op te staan, en te beginnen met eten. Daarnaast was er het eeuwige gezever over wat nu aan te trekken. Het was koud, maar zou toch warm worden?

Dan eindelijk starten. Het team is goed vertegenwoordigd op de eerste startrij. Zoals schijnbaar altijd in Kellerwald zijn de eerste kilometers geneutraliseerd, achter de auto van de wedstrijdleiding. Hier en daar wordt getrokken en geduwd, en vliegen mannen via de stoep de voorste gelederen van het peloton binnen. En dan mag het los. Ook ik zit bij de mannen voorin, en tegen mijn zin in kom ik op een gegeven moment zelfs op de kop van het veld te rijden. Eenmaal in het bos is het tempo voor mij dan toch wat te hoog, en moet ik de kopgroep laten lopen. Wil en Guido kunnen wel mee. Dat is toch wel een beetje balen. Met een groep rijden we een redelijk tempo, niet echt hard, maar dat is misschien ook wel slim gezien het aantal kilometers dat er nog voor ons ligt. Na een tijdje zie ik Wil en Guido rijden, en vrij makkelijk sluit de hele groep weer aan. Een paar gasten gaan wat meer tempo rijden, en de groep dunt wat uit. Zo gaat het dan een tijdje door. De route is best leuk, beter dan ik had verwacht. De klimmen zijn lang, wat wel wennen is. Guido en Wil rijden erg sterk, en kan ik uiteindelijk toch niet bijhouden. Langzaam rijden ze van me weg. Aan het eind van de 2de ronde raap ik dan wel de Dohmen broertjes op. Ook die zijn stuk. Bij het ingaan van de 3de en laatste ronde zie ik Wil definitief wegrijden in de verte. Het beste is er bij mij wel af, en ik neem wat tijd om goed te eten en bereid me voor op min of meer uitrijden om zo de nodige trainingskilometers binnen te hengelen. Dan komt Erwin Bakker achterop rijden. Ik kan aanpikken en samen rijden we de eerste lange klim op. De 2de grote klim moet ik hem toch laten gaan, maar een aantal kilometer verder na een afdaling zit ik er dan toch weer kort op, en kan aansluiten. Erwin is ook verrot, en als ik bergop op kop ga rijden valt er een gaatje. Dan maar gelijk door bedenk ik me, en het lukt me om hem voor te blijven. Uiteindelijk finish ik in 5:06:39 als 9de (11de overall). Een nette prestatie gezien het sterke deelnemersveld!

Ook de andere mannen hebben strak tot zeer strak gereden. Guido zelfs met een 5de plek (8ste plek overall), Wil 8ste (11de overall), Frank 15de (28ste overall), Corné 14de (48ste overall) en Harold 27ste (49ste overall). Was weer een mooi weekendje zo!